even the cowgirls write a book

Πώς παραβλέπει η Άνοιξη τα ανθρώπινα πάθη... Πήγαινα στη δουλειά, ο ήλιος έλαμπε στον ουρανό, οι στρατιώτες με ραθυμία απλωναν το κορμί τους στα χάδια του, κάνοντας διάλλειμα από το στήσιμο της εξέδρας για την παρέλαση της 25 Μαρτίου, μια ανθισμένη αμυγδαλιά μου έκλεισε το μάτι με τα αχνοροζ στολίδια της... Ήρθε η Άνοιξη, σκέφτηκα...Η ζωή συνεχίζει τον κύκλο της κι ας σκοτώνονται άνθρωποι λίγο πιο βόρεια, στην Ουκρανία κι ας ξεκινά ο μεγάλος οικονομικός πόλεμος, με την ανέχεια και την επισιτιστική κρίση που θα επιφέρει... Ήρθε η Άνοιξη και η γεύση της θα γλυκάνει για λίγο την κακοσμία του στόματός μας... μέχρι την επόμενη συμφορά... https://www.youtube.com/watch?v=fyMhvkC3A84

Πριν περίπου 4 χρόνια , παρακολουθούσα την εκλογή του Τραμπ, ως υποψηφίου των ρεπουμπλικάνων για το χρίσμα του προέδρου των Η.Π.Α. Αποκλείεται, είχα πει, να βγει αυτός υποψήφιος...και όμως, βγήκε. Ως υποψήφιος πρόεδρος πια, παρακολουθούσα την προεκλογική του εκστρατεία και έλεγα: αποκλείεται να βγει...και όμως, βγήκε!!! Και μετά, για τέσσερα χρόνια, τον έβλεπα έκπληκτη, να παίρνει απίστευτες αποφάσεις, να καταστρατηγεί δημοκρατικές αξίες, να υποτιμά θεσμούς, να προσβάλλει ασύστολα το φύλο μου (και κατ' επέκταση και το φύλο του)να μην διστάζει να ξεστομίσει τα πιο απίστευτα ψέμματα και, πιστέψτε με, αν δεν υπήρχε η κρίση του κορωνοιού,...θα ξανάβγαινε! Ποιός? ο γελωτοποιός! ο απίθανος τύπος, ο γραφικός!!! Και ακομη κι έτσι, 74 εκατομμύρια Αμερικανοί τον ψήφισαν... Και αναρωτιέμαι από χθες, μετά τις πρωτόγνωρες εικόνες ασεβειας θεσμών, αν μη τι άλλο, πώς έγινε όλο αυτό? Γιατί αυτό που συμβαίνει τώρα στην Αμερική, είναι μια μικρογραφία, ένα δείγμα, του τι συμβαίνει στις δυτικές κοινωνίες γενικότερα. Η απόλυτη απενοχοποίηση των φασιστικών ενστίκτων! Αργά αντανακλαστικά των δημοκρατικών κοινωνιών? Αδυναμία εντόπισης εγκαίρως εκκολαπτώμενων αυγών φιδιού?...Όλα αυτά.Αλλά πιο πολύ η πλαδαρότητα.Είναι βολικό για το σύστημα να μη επενδύει σε έξυπνα μυαλά, είναι βολικό τα προβλήματα να μπαίνουν κάτω από το χαλί, να στρουθοκαμηλίζουμε και να περνάμε τις τετραετιες χωρίς λύσεις, χωρίς να φτιάχνουμε ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.. Που θα μεγαλώσουν, θα σκέφτονται, θα αντιλαμβανονται, και δε θα γίνονται έρμαια του κάθε τυχάρπαστου Τραμπ.

A song to sing

Πάει καιρός... Ας γράψω όμως, με την ασφάλεια του ότι κανένας δε θα διαβάσει. Εγώ μόνο, μετά από καιρό πιθανώς, να ανατρέξω και να αναρωτηθώ: γιατί τα έγραφα αυτά τότε? σε τι φάση ήμουν, τι σκέψεις απασχολούσαν το μυαλό μου, το θυμικό μου? Οι συνθήκες γύρω μου όχι και πολύ διαφορετικές. Κρίση ακόμα, ανασφάλεια για το αύριο, θυμός προς όλες τις κατευθύνσεις.. κι εγώ?...ανασφάλεια για το αύριο, θυμός....επίσης. Να γαληνέψω θα ήθελα, μου λείπει η γαλήνη, τώρα που το γράφω το συνειδητοποιώ. Όλο κάτι με αναστατώνει: η δουλειά, μια είδηση, ο άντρας μου...Μεγαλώνω και θλίβομαι. Όχι που μεγαλώνω,αλλά για αυτά που χάνω: την ελαφρότητα της ψυχής, την αυθάδεια της νιότης, τα όνειρα για το μέλλον. Αυτά που δεν μπορώ να περιμένω πια, αυτά με πονάνε Να μπορούσα να ξεκινησω απο την αρχή, νέο τοπίο, νέοι άνθρωποι γύρω μου, νέο εργασιακό περιβάλλον. Να φύγω για αλλού...χωρίς βαλίτσες..μόνο με όνειρα... and a smile.!To give my heart a song to sing.... https://www.youtube.com/watch?v=Ezu1WIGN8ng

Και θέλω να'ρθω να σου πω πως το φεγγάρι εδω γελάει... Ένας στίχος που κράτησα στο μυαλο μου, κόλλησε μόνος του δηλαδη, γαντζώθηκε...η τηλεόραση στο διπλανό δωμάτιο, προσπαθεί ενοχλητικά, να διακόψει τις σκέψεις μου με ειδήσεις για μειώσεις μισθών, Παπαδημους και κάτι Καρατζαφέρηδες... λέξεις απρόσωπες, τίποτα δε μου λένε, ο εγκέφαλος αρνειται να τις επεξεργαστεί, να τις μεταφράσει σε κάτι που να βγάζει νόημα... την κλεινω και ηρεμώ, έτσι..απερίσπαστη... στο φεγγάρι που γελάει... εκεί... και στη φωνή της Hindi Zahra..don't forget about me... you won't.. won't you?
http://www.youtube.com/watch?v=-CqJ3SNVMkA

Καλοκαιρι 2011.. Το καλοκαίρι των μεγάλων ανατροπών. Η παρολίγον συνεργασία των 2 μεγάλων κομμάτων, ποιός θα το περιμενε αυτό? Ποιός από εκείνους που κουνούσαν τα πρασινομπλε σημαιακια, πού εσκιζαν τα ιμάτιά τους προκειμένου να υπερασπισθούν το κόμμα τους, μπορούσε να διανοηθεί κάτι τέτοιο? Ο μπαμπούλας της ανεργίας πάνω απότα κεφάλια μας χασμουριέται.Περπατάς στους δρόμους της πόλης, προσπερνάς κλειστά μαγαζιά και γυρνάς από την άλλη, γιατί σου πιάνεται η ψυχή.. Και μέσα σου αναρρωτιέσαι: μηπώς συμβεί και σε μένα?? Ακόμα κι εκείνη η κάποτε πολύτιμη θέση στο δημόσιο, όνειρο με το οποίο μεγάλωσαν γενιές και γενιές, η αδιαπραγμάτευτη σιγουριά του μόνιμου, αρχίζει να ψαλιδίζεται..Πάει το σιγουράκι! Όνειρα ψαλιδίζονται..Σχέδια αναβάλλονται. Ούτε αγορές, ούτε αλλαγές. Κάθομαι στα αυγά μου και βλέπουμε Καλοκαίρι 2011.. Το καλοκαίρι της ενημέρωσης Νέες χρήσεις του γνωστου αντιοξινου Maalox. Δεν το πινεις μόνο, ρίχνεις και μια περιποίηση προσώπου, πριν τη βόλτα στο σύνταγμα Καλοκαίρι 2011.. Καλοκαιρι του φόβου.. φόβος μην έρθει ο χειμώνας Ενα καλοκαίρι μας εμεινε, έτσι νιώθω. Απο χειμώνα, αγνωστο το μελλον του λαου. Μόνο τα μπάνια του λαού μας εμειναν. Ένα μακροβούτι για να φύγουν οι κακές οι σκέψεις και μαγικά να βγώ στο καλοκαίρι του 2010, ή ακόμα καλύτερα του 2009, ή ακόμη πιο τέλεια στο καλοκαίρι του 2008!! μη σου πω στο μαγικό καλοκαίρι του 2004!!! Ω ρε, πού πάμε ωρεεεεεεεεεε http://www.youtube.com/watch?v=Tr1JPeAW3M8